آيدين عزيزم

...

...

...

...

وقتی بخندی، هوا نیز خوب خواهد شد. بخند، تا باران بگیرد.تا سفیدی، سرزمین دلهایمان را پر کند . بخند وبه قول سهراب : پیله ات را بگشا . تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایی.

 وقتی  تنهایی، گاه حتی یک خاطره نیز آرامت می کند . وقتی تنهایی، گاه حتی دنیا نیز با تمام بزرگی اش برایت دلگیر وکوچک است. وقتی تنهایی، زندگی رنگ و بویی ندارد، غربت تمام دنیایت را پر می کند . وقتی تنهایی تمام داشته هایت را می شماری، آنقدر که غصه تنهایی ات را پر کنند . ضربان قلبت ، روحت را دلگیر می کند. چقدر خوب بود که داشته هایمان آنقدر زیاد می بود تا در روز های تنهایی ، جای خالی غصه ها راپرمی کرد. چقدر خوشبخت بودیم اگر می توانستیم راحت تر گریه کنیم...  

      آیدین