آيدين عزيزم

دلبند من ،دیروز واکسن هجده ماهگیش را زده .ازدیروز  جای واکسن درد گرفته و حسابی کلافه شده ازبس  یه جا نشسته .

پسر گلم دیروز، شنبه یادگرفتی کلمه عمو رانیز تلفظ کنی وبه کلمات یادگرفته ا ت اضافه کنی .راستی عمورا ا ز عکسای گرفته شده ات باپسرعمت  درمسافرت تابستان یادگرفتی.

...

آپ،آپ..این کلمه ای است ،که دیشب آیدین داشت درجواب ما هی تکرارمی کرد .آیدین هی  تکرارمی کرد ومن هی لذت می بردم، ازاین همه لطفی  که خدابه ما هدیه کرده .تازگیها یادگرفته شیرین کاری های زیادی راانجام بده ،مثلاً صدای حیووناتو تقلیدمی کنه یاهرکاری که ما وبیشترالبته من انجام می دم تکرار میکنه .صدای بلند شدن هواپیما راخیلی باحال تقلید میکنه .یادگرفته ،لباسی ،چیزی ازپشت توپیرهنش بذاره بعد، ادای شتررا در بیاره .بسیارلحظه های شیرینی رابرای زندگی ما هدیه می کنه .احساس می کنم ،این روزها ،روزهای شیرین کودکی ام را زندگی می کنم .الهی شکرت.

وقتی باعشق صحبت می کنم  بازهم به رسم دیرین دست ودلم می لرزد اماپاهایم احساس استواری عجیبی راحس میکند.این عشق بارهامعجزه میکند،نمیدانم چه حکمتی راخدادرآن قرارداده که باعشق می توان ناممکن هارا به چشم دل دید وباور کرد. این عشق عجب چیزیست ،باآن میتوان به عزیزترین موجودات زندگیت سلام دادوپاسخی عاشقانه شنید. باعشق می توان ازته دل ((حسبناالله ))گفت وعاشق خداشد.باعشق می توان دراین خنکای سوزناک زمستان صدای پرحرارت وکودکانه آیدین دوست داشتنی  راازپشت سیم های یخ زده خط های تلفن شنیدواحساس خوب گرمارادراندامت حس کرد. باعشق می توان به تمام گلهای دنیاسلام کرد وپاسخ مهربان آنها راشنید.باعشق می توان معجزات خدارادیدو عجب چیزی ا...

...

...

...

...

بخندیم اماسرمایه ی خنده هایمان اشک های دیگران نباشد.